Dan kies Ik toch maar weer voor de “Gezelligheid Samen”, en gaan We Alles weer Gezellig “Samen” doen. De TriplexKartonnen TussenWandjes in de ZorgHuizen worden weer afgebroken en gaan terug naar het Magazijn voor een Volgend EgoTijdperk. Op naar de Vertrouwde Gezamenlijke Woon- en LeefRuimten, waarbij Mevrouw Jansen voor de Koffie & Thee zorgt, de Verpleegsters “Gewone” Kleren dragen, Meneer Pietersen Elke Middag Gezellig Klaverjast met een Borreltje erbij, de Directeur Elke Morgen een Praatje met de Patiënten & Bewoners maakt (waarbij We het deze Keer geen “Management-By-Talking-Around” gaan noemen), en er om 6 uur ’s Avonds weer Gezamenlijk gekookt gaat worden door de Bewoners & de Verpleegsters Samen. De “ÉénPersoonsHokjes” – ook wel in het ZorgJargon “WoZoCo-ÉénPersoonsHuisHoudKamers” genoemd – worden gewoon weer afgeschaft & opgeruimd, en We gaan weer Gezellig met z’n Allen op “Zaal”.

Ook las ik een Redactioneel Artikel (InterMediair) over een Dementerende Bewoner in een VerpleegHuis. Citaat: “Ik ben Ziek! – Wat heb Je dan? Dat weet ik niet, Het zit tussen mijn Oren”. De ZorgManager: “Het is EenzaamHeid in Kombinatie met Verdriet & Haat, Daarin wat Wraak & Teleurstelling, Afgerond met een Klein Restje LevensDrift met een paar Handicaps & Ziekten”. Toch weer een beetje een Verdrietig Verhaal, maar daar zijn onze TijdSchriften & Magazines ook voor. Dan een Leuk VerHaal over “Een DroomHuis voor Haagse Vaders” (Opzij). De Allochtone Mannen in dit Haagse VaderCentrum werken aan hun (Persoonlijke) Ontwikkeling – Zij leren Computeren, Hout Bewerken, Timmeren & Schilderen, maar ook Zwemmen, Fietsen, Koken, Afwassen, Schoonmaken & StofZuigen. Deze “Geëmancipeerde” MedeLandse Mannen zijn over een Tijdje waarschijnlijk Goed “Rijp & KlaarGestoomd” voor onze Nederlandse SamenLeving. En misschien zijn zij ook wel bruikbaar voor onze GezondheidsZorg, waarmee We dan de PersoneelsTekorten in de Zorg misschien weer een beetje kunnen terugbrengen. De Nederlandse Cultuur, Zorg & Welzijn is hier Natuurlijk weer op z’n AllerBest met de Nieuwe Slogan: “Wie wil er nou Eigenlijk niet zo’n Kerel in het (Verpleeg)Huis?”.

Een Verhaal uit de Krant van het Leger des Heils (StrijdKreet) stelt dat in Vroeger Tijden door Gewone “BurgerVrouwen” vaak een Pannetje Soep werd gegeven aan de Armen, Venters, DagLoners & Zwervers. Men vond dat Toen heel Gewoon! Deze ZorgOrganisatie, die inmiddels gewoon door Den Haag gesubsidieerd wordt & aldus betaald wordt door U & Mij, borduurt nu nog steeds “Geïnstitutionaliseerd” (lees: Georganiseerd) verder op dit Eeuwenlange “ZorgConcept”. Maar Nu, Inmiddels met de Moderne Tijd meegegaan, ook aangevuld met Landelijke & Regionale “VoedselBanken”. In Plaats van de “StrijdKreet” te verkopen voor een Paar Centen, staan de “HeilSoldaten” nu bij de Uitgangen van de Albert Heijns, en vragen zij de VolGepakte AH-Klanten of men een paar Producten & Artikelen kan missen voor de Goede “ArmenZorg”. Uiteindelijk Dozen Vol met Weggegeven Boodschappen worden dan aan het Eind van de Dag met de Leger-des-Heils-Trucks opgehaald, in Grote Centrale & Regionale Magazijnen opgeslagen en de Volgende Dagen & Weken uitgedeeld aan Zwervers & Armen op Straat, meestal in de Grote Steden! En Blijkbaar werkt het nog ook!

Een Bijzonder Artikel (Elsevier) ging over een Wervings- en SelectieBuro dat €.120.000,- had ingezameld voor een KinderZiekenHuis dankzij een zgn. “ThanksGiving Diner”. Groot Applaus & Veel Publiciteit! Regel een “Chique” Locatie – bij Voorkeur het AmstelHotel – Nodig Iedereen uit die in de QuoteLijst staat, Nodig een paar Bekende Nederlanders uit en vooral ook de Leveranciers van het ZiekenHuis, en een Volle Zaal is verzekerd. Nodig ook wat Journalisten uit, en laat Duidelijk blijken dat je in ruil voor een “Broodje” een “Stukkie” Publiciteit verwacht. Benadruk in Je Toespraak dat het Goede Doel vooropstaat, vermeld Terloops dat je als Buro €.10.000,- hebt geschonken, want je moet er Natuurlijk niet aan denken dat je Eigen Kinderen in zo’n ZiekenHuis komen te liggen. Laat een VeilingMeester 10 KinderTekeningen veilen onder het Mom “We kunnen wel Geld geven aan Afrika, maar dit doen We toch Lekker voor ons Eigen Landje”. Zorg ervoor dat Men tegen Elkaar opbiedt – het Liefst met BedrijfsNaam erbij – zodat de Duizenden Euro’s Schaamteloos over Tafel vliegen. Maak niet de Fout door te zeggen dat dit “Een Heel Bijzondere Avond” wordt, want dan wordt het meestal Geen Bijzondere Avond. Zeg ook niet dat de StropDassen & Colberts uit mogen, want dan doet Niemand het. Verkoop Ondertussen Loten van €.100,- per Stuk waarmee een “Geschonken” KunstWerk kan worden gewonnen. En het Resultaat, het Applaus & de Publiciteit is Verzekerd! Het Doel Heiligt hier blijkbaar de Middelen, zullen We maar zeggen!

Op naar de Werkelijkheid van AlleDag. M’n Pieper rinkelt namelijk al 3 Keer. PatiëntenRondes, een Nieuw Jaar met Nieuwe Kansen, de Literatuur weer Vaarwel gezegd, en op naar de ZorgPraktijk van Alledag, Patiënten & Bewoners verzorgen, en ook maar Veel Plezier & Lol gaan maken. Conclusie: “Persoonlijke EgoVrijheid” maakt Blijkbaar toch niet (altijd) zo Gelukkig, of zoals ik laatst Iemand hoorde zeggen: “Persoonlijke Vrijheid is Mooi, zolang Je maar Vrienden hebt”. En Prettige Verrassingen & Gelukzalige Toevalligheden geeft de “Zelfbeschikkende Individuele Vrijheid” natuurlijk ook niet meer, want Alles wordt Immers Nu “Individueel & Persoonlijk” volgens Plan uitgestippeld, gepland & uitgevoerd. Mijn “Volle’ Hoofd is Gelukkig Nu na al dat “Gelees” Inmiddels weer Helemaal “Leeg”. Gaat u ook van Uw Leven het Nieuwe Jaar een “Persoonlijk KunstWerk” maken?